Kranten moeten het papier loslaten
http://feedproxy.google.com/~r/rethinkingmedia/rss/nieuws/~3/mVvqR9o6y30/
Experimenteren is prima, maar soms moet je iets niet willen proberen. Een krant die ontworpen is als broadsheet of tabloid op het schermpje van een e-reader of iPhone proberen te proppen bijvoorbeeld.
Dagblad The Guardian pakt het anders aan; in de iPhone-applicatie herken je de papieren krant niet terug. Maar deze nieuwsmakers en -brengers benutten de functionaliteit van een altijd online apparaat als de iPhone ook veel beter. Voorbeelden daarvan zijn:
Experimenteren is prima, maar soms moet je iets niet willen proberen. Een krant die ontworpen is als broadsheet of tabloid op het schermpje van een e-reader of iPhone proberen te proppen bijvoorbeeld.Aanvankelijk werd ik enthousiast van de nieuwe iPhone apps van de Volkskrant en het NRC. Na betaling van 79 cent voor de app, kun je de laatste editie van de krant, de papieren krant, lezen. Iedere volgende dag kun je via een in-app purchase van 79 cent de nieuwste editie kopen. Per krantenpagina zijn de artikelen als afzonderlijke teksten leesbaar. Een ideale manier dus om mobiel de krant los te kopen en te lezen. Maar waarom zou je dat willen?
- Je zit niet vast aan een abonnement
- De krant is nooit uitverkocht
- De iPhone krant is goedkoop
- Ideaal formaat om onderweg te lezen
En de krantenmakers krijgen de mogelijkheid om te experimenteren met een nieuw verdienmodel. Maar de lezer krijgt per definitie oud nieuws. En de verpakking van de content is niet afgestemd op de publicatievorm.
Daar hebben de PCM-krantenmakers over nagedacht: de laatste berichten van de website kun je ook opvragen. Maar dan krijg je een webpagina te zien van de website die ontworpen is voor een computer met een groot scherm. Waarom hebben de app-bouwers de actuele nieuwspagina’s niet geïntegreerd in de applicatie? Het lijkt wel alsof men bewust de papieren krantenwereld scheidt van de online wereld.
Dagblad The Guardian pakt het anders aan; in de iPhone-applicatie herken je de papieren krant niet terug. Maar deze nieuwsmakers en -brengers benutten de functionaliteit van een altijd online apparaat als de iPhone ook veel beter. Voorbeelden daarvan zijn:- secties als Top Stories, meest gelezen in de afgelopen 24 uur en Trending Stories
- het markereren van favoriete artikelen met een bookmark
- integratie van audio-materiaal (podcasts)
- foto-galleries
- het nieuws is verdeeld in secties en sub-secties
- je stelt zelf je eigen ‘voorpagina’ samen uit de beschikbare secties
- via trefwoorden bij artikelen vind je andere artikelen met dezelfde trefwoorden
- je kunt artikelen downloaden om off-line te lezen (bijvoorbeeld in het vliegtuig)
- je kunt links naar artikelen versturen per e-mail of Facebook
- auteurs hebben een eigen pagina met een overzicht van geschreven artikelen
- de vormgeving van de app is fraai en de app gebruikt fraaie userinterface oplossingen; de app levert een goede ‘experience’ op
- De app van The Guardian kost 4 euro (duur volgens iPhone-begrippen
, maar de nieuwsupdates daarna zijn gratis.
Nu is het vrij gemakkelijk om aan de zijlijn te vertellen hoe het moet; mijn intentie is om aan te geven hoe het ook kan. Het is prima om te experimenteren met iPhone-apps, met nieuwe verdienmodellen (‘online losse verkoop’), maar waarom zo vasthouden aan de publicatievorm krant? De kranten zijn immers sterke merken, merken met verschillende publicatievormen. Het is aan de consument of lezer om te bepalen welke publicatievormen hij prefereert en op welk tijdstip.
Dit artikel verscheen eerder op HetNieuweUitgeven.nl.
Sent from my iPhone